Op 2 december 2008 verscheen in de Verenigde Staten een rapport van een regeringscommissie (*) waarin werd gesteld dat de kans op een biologische of nucleaire terroristische aanslag toeneemt en dat we een dergelijke aanslag met grote zekerheid vóór 2013 kunnen verwachten.
Het gaat er hier niet om de onheilsprofeet uit te hangen. Het gaat om een commissie van experts en de vraag is of we hun waarschuwing serieus moeten nemen, Vinden we in de Europese Unie leiders die krachtig zullen optreden, - zonder te vervallen in populisme -, die het hoofd koel zullen houden en het nodige zullen doen om herhaling te voorkomen? Nog beter zou zijn dat een aanslag van die omvang voorkomen zal worden, maar de kans dat zoiets te vermijden is wordt elke dag kleiner volgens de leden van bovengenoemde commissie. Aangezien het al enige tijd geleden is dat in een westers land een ernstige terroristische aanslag is gepleegd, kunnen we vermoeden dat Al Quada en consorten iets verschrikkelijks aan het voorbereiden zijn.
Maar welke maatregelen zijn hier mogelijk? Bij aanslagen met een paar honderd slachtoffers kunnen de politici best enig cynisme gebruiken. De eerste dagen roepen ze wat dat de daders zeker opgespoord en streng gestraft zullen worden en dat landen die terroristen een vrijhaven bieden geïsoleerd zullen worden, maar na een of twee weken gaan we terug over tot de orde van de dag in de wetenschap dat het wel even zal duren vooraleer een nieuwe aanslag zal plaatsvinden.
Bij een aanslag met 4000 doden, zoals in New York op het World Trade Centrum wordt het wat moeilijker. We zagen dat hier een oorlog er het gevolg van was. Een oorlog die zich voltrok en nog doorgaat in verre landen. In New York zelf waren de sporen van die aanslag spoedig verdwenen en ging men heel snel over tot de orde van de dag.
Maar wat moet er gebeuren als er tussen de 10.000 en 50.000 doden vallen? Als een stad voor jaren onbewoonbaar wordt. Als het economisch hart van een land voor jaren uitgeschakeld wordt? Als mensen die er een woning bezitten de waarde van hun eigendom tot nul herleid zien? Als de overlevenden de volgende decennia aan vreselijke ziekten zullen overlijden en er duizenden kinderen geboren zullen worden met ernstige genetische afwijkingen?
Over de maatregelen die genomen moeten worden door verstandige politieke leiders wil ik het hier verder hebben.
Als we zouden te weten komen wie de daders zijn, uit welke landen ze vandaan komen, wie hun opdrachtgevers zijn en wie allemaal hen geholpen heeft bij het verwerven van massavernietigingswapens, dan is het niet eenvoudig om hen te treffen. Steden in die landen bombarderen als vergeldingsmaatregel is geen optie, want dan worden honderdduizenden onschuldige mensen vermoord. Die landen gaan bezetten om al die lieden op te sporen en te laten vervolgen is ook ondoenbaar, want dan moet wellicht de helft van een continent worden bezet. Een continent waar het overigens krioelt van de mensen.
Wat blijft er dan in godsnaam over om onze bevolking voor herhaling van een dergelijke ramp te voorkomen? Dat drastische maatregelen genomen worden om de bevolking te beschermen is het minste wat we van de regeringsleiders kunnen verwachten.
Ik vrees dat er slechts één optie is. Die aanslag zal vrijwel zeker gepleegd worden door fanatieke moslims. We kunnen echter in onze landen de fanatieke moslims niet onderscheiden van de gematigde; vooral niet na een grote aanslag, want dan houdt iedereen zich gedeisd. Om onze bevolking te beschermen zullen daarom alle moslims gedeporteerd moeten worden naar de islamitische landen! Een volksverhuizing van miljoenen mensen die op zeer korte termijn gerealiseerd zal moeten worden. Daarnaast zullen we aan onze grenzen een heel arsenaal van atoomraketten moeten opstellen om bij een aanval vanuit een islamitisch land onmiddellijk meedogenloos toe te slaan. Islamitische landen die over kernwapens beschikken, zullen gedwongen moeten worden ze te ontmantelen.
Begrijp mij goed. Ik vind een deportatie van miljoenen mensen, die hier misschien al generaties verblijven, die hier een bestaan hebben opgebouwd en goed geïntegreerd zijn in de westerse samenleving een verschrikkelijke zaak. Maar laat ons wel wezen: stel dat na een verschrikkelijke terroristische aanslag extreem-rechts de meerderheid haalt, - wat niet ondenkbaar is,- dan wordt het geen deportatie, maar een holocaust ... (laat ons ook niet vergeten dat miljoenen Fransen die al vijf tot acht generaties leefden in de landen van de Mahgreb in de jaren zestig van de vorige eeuw werden weggejaagd).
Stel bijvoorbeeld dat Hitler in plaats van zes miljoen joden te laten vermoorden, hen allemaal manu militari had gedeporteerd naar het Midden-Oosten. Dat zouden we in die tijd een verschrikkelijk misdrijf gevonden hebben, maar achteraf beschouwd veel beter dan het uitroeien van een gehele bevolkingsgroep. Bovendien zou kort na de tweede wereldoorlog dan een Groot Israël zijn ontstaan dat als een machtig democratisch blok de economische en culturele motor van de gehele regio geworden zou zijn.
Begrijp mij goed. Ik ben er zeker van dat de meeste moslims, net als alle mensen uit eender welke etnische groep, rechtvaardige mensen zijn, die het beste voorhebben met hun medemensen, die in vrede willen leven en die hard werken voor hun gezin en voor de toekomst van hun kinderen. Dat geldt voor 95 procent van alle mensen, overal ter wereld, onafhankelijk van hun religie, ras of etnische afkomst.
Maar we moeten wel voorkomen dat opnieuw zo’n aanslag wordt gepleegd en we kunnen geen risico’s nemen.
Het voordeel van zo’n massadeportatie zal zijn dat in de landen die ze, desnoods manu militari, zullen moeten ontvangen, een democratiseringsgolf afgedwongen zal worden door al die nieuwkomers en dat de economie en de cultuur in die landen een enorme impuls zal krijgen. Vanuit deze nieuw ontstane situatie kan dan een goede samenwerking met de westerse wereld tot stand komen, zonder dat miljoenen de landen van herkomst moeten ontvluchten. Dit wil zeggen dat de massadeportatie uiteindelijk zal leiden tot een ontwikkeling van de islamitische landen die precies het tegenovergestelde is van wat de fundamentalisten op het oog hebben.
Nou, ik zucht ervan. Staat dit ons werkelijk te wachten? Het is in elk geval een absolute noodzaak om binnen de samenleving en in de politiek een discussie te voeren over de te nemen maatregelen na een aanslag van extreem dramatische omvang. Deze tekst is de aanzet van mijnentwege voor die discussie, Is er een beter alternatief dat goed beargumenteerd kan worden, dan zal ik de eerste zijn om mijn ideeën aan te passen.
(*) World at risk: The report of the commission on the prevention of WMD profiferation and terrorism. New York: Vintage book (december 2008).