http://www.ministrando.org/sitemap.xml.gz

van opvoedingsadviezen naar politiek beleid 

mijn laatste schrijfsels:  HIER en HIER

DEEL I. OPVOEDING EN JEUGDHULPVERLENING 

1Adviezen bij opvoedings- en gedragsproblemen

„Crèches houden kinderen dom"

2Gedragsproblemen in de klas

    Islamitische scholen

3Aanpak jonge criminelen

4. Geradicaliseerde moslims

5. Repressie van meisjes in de JeugdzorgMeisjescriminaliteit en seksueel losbandige meiden

6. Cursus Orthopedagogiek


DEEL II. ONZE POLITIEKE VERANTWOORDELIJKHEID

 Samenvatting van deze teksten: link

1. Europa’s toekomst

2. Een hernieuwd Europa

3. mijn 200 bijdragen aan de Nederlandse opiniewebsite ThePostOnline 

4. mijn artikels op Academia.edu

 overzicht alle teksten        

woensdag 16 september 2020in eerdere teksten en essays is het volgende al eerder geschreven. Ik vat het nog eens samen.

Iemand met een andere mening zie ik niet als een tegenstander, maar als iemand naar wie ik goed moet luisteren.

Ik mijd contact en luister niet naar diegenen die geweld gebruiken of die niet bereid zijn te luisteren naar de argumenten van iemand met een andere mening. Van die categorieën zijn er de laatste tijd helaas meer en meer. De meeste mensen zitten gevangen in hun eigen wereldbeeld.

Omdat ik pleit voor een moslimvrij Europa, volgt niet dat ik racistisch ben of moslims discrimineer. Integendeel. Mijn belangrijkste doel is dat in de islamitische landen er vrede, welzijn en welvaart heerst. Dat bijvoorbeeld alle kinderen naar zeer goede scholen kunnen gaan. Dit zal allen mogelijk zijn bij een massale terugkeer van de moslims naar de landen van herkomst.

Verder ben ik ervan overtuigd dat we in bijbelse tijden leven. Er ontstaat een cumulatie van spanningen (plagen, klimaatverandering, onrecht, meer en meer werklozen, toenemende kloof tussen arm en rijk, economische recessie, ...). Als we hier niet verstandig mee omgaan komt er een herhaling van de verschrikkingen van de 20ste eeuw. Net zoals in Babel zal er chaos ontstaan en trekken alle volkeren naar hun eigen landen.

Voor meer inzicht: zie mijn essays: LINK.

nieuwste bijdragen op een Nederlandse conservatieve website: LINK 

meest recente aantekeningen bij mijn dagelijkse studieLINK

Niet meer mogen schrijven wat je weet en denkt

De vrije meningsuiting, wat een fundament is van de westerse beschaving, zit opnieuw in de gevarenzone. Kunnen schrijven wat je weet en denkt is noodzakelijk om stagnatie te voorkomen. Als die vrijheid algemeen wordt aanvaard, luistert men naar elkaar en is er sprake van echte dialoog. We kunnen dan ook onze opvattingen bijstellen indien anderen daar goede argumenten voor geven.

Nu is eerder het tegendeel het geval. Van schrijvers zoals journalisten of bloggers op internet, wordt verwacht dat ze de opinies verwoorden van de groep waartoe ze behoren. Een schrijver moet de vertegenwoordiger zijn van het groepsdenken. Op die manier verliezen de schrijvers de brugfunctie die ze kunnen vervullen tussen mensen en groepen die tegengestelde opvattingen hebben.

In deze barre tijden is een succesvolle schrijver iemand met veel volgers op internet. Hij is geliefd omdat hij de opvattingen van die menigte zo goed verwoordt. Veel volgers hebben, wordt het doel van het schrijven. Wie een eigen mening zou verkondigen die niet strookt met de gangbare opinie, riskeert veroordeeld of genegeerd te worden. Het is zelfs op straf van ostracisme verboden contact te hebben met iemand die een mening heeft die niet past bij de mainstream.

We zitten als schrijvers opgescheept met een hele horde vijanden van het echte schrijven. De angst heerst onder schrijvers; ook bij journalisten is er daarom zelfcensuur. Men is bevreesd voor het morele oordeel van anderen, voor belachelijk gemaakt te worden of verbannen uit medialand. De zelfcensuur is nog erger dan censuur opgelegd door de staat.

Het is het veiligst om te schrijven over zaken die moreel vast staan, over zaken waarover we in feite niet meer moeten oordelen, waar iedereen al een mening over heeft, over wat ’in de mode’ is. Zo’n manier van schrijven brengt geen Verlichting teweeg, maar houdt de mensen gevangen in hun eigen gelijk. Twijfel ontbreekt. Naar tegenstanders wordt niet meer geluisterd. Is dat niet het einde van de democratie?

Het echte schrijven doorbreekt de consensus, provoceert om mensen te dwingen dieper na te denken, maakt het voor de lezers oncomfortabel en maakt ze soms ongelukkig.

In deze website doe ik een poging om op een echte manier te schrijven. Mijn boeken moet ik echter in eigen beheer uitgeven, want welke uitgever durft het nog aan een boek of essay uit te geven dat niet strookt met de gangbare opinie? (mijn boeken).

Er is gelukkig hoop. Het is slechts wachten op gebeurtenissen waardoor de bom zal barsten en alle spanningen tegelijkertijd zich zullen ontladen. Lees bijvoorbeeld: ’De oorlog komt eraan, dat is zeker’ en hier nog een tekst die helemaal niet racistisch is en in deze dwaze tijden toch als racistisch kan worden bestempeld: Ode aan het blanke ras 

En de  kers op de taart is mijn laatste essay: ’De beste eeuw ooit: Hoe een herhaling van de 20ste eeuw voorkomen?’ (zie afbeelding met link bovenaan deze pagina).

ref. Packer, G. (2020). The enemies of writing. The Atlantic, January, 23.


    


 

   © Juliaan Van Acker 2020